Ulga po dwóch latach objazdów

14,5 miliona złotych kosztował remont wiaduktu nad towarami kolejowymi wzdłuż ulicy Braci Lewoniewskich łączący Zaspę z Wrzeszczem. Rozpoczął się 18 marca 2006 roku po tym, jak w październiku 2004 roku, doszło do awarii części wiaduktu. Oberwał się wtedy tzw. ściąg łuku, czyli stalowy dźwigar będący jednym z głównych elementów konstrukcyjnych. Wiadukt został na kilka dni wyłączony z ruchu ze względu na groźbę zawalenia się konstrukcji. Po zabezpieczeniu usterki wiadukt został przywrócony do ruchu, ale ograniczony jedynie do pojazdów osobowych o masie do 3.5 tony. Od 8 grudnia ten ważny z punktu widzenia mieszkańców wielkich dzielnic mieszkaniowych Gdańska wiadukt wraz z drogami dojazdowymi, znów służy pieszym, zmotoryzowanym i rowerzystom.

Wiadukt wybudowano około 1914 roku, a jego ostatni przed październikiem 2004 r. remont przeprowadzono na początku lat sześćdziesiątych XX wieku. W nocy z 10 na 11 października 2004 r. nastąpiła awaria wiaduktu, która spowodowała wstrzymanie kursowania pociągów (1 doba) i samochodów (51 dni). Ruch samochodów przywrócono 22 listopada 2004 r., ograniczając go tylko do samochodów nie przekraczających masy 3,5 tony. Równocześnie podjęto decyzję o generalnym remoncie mostu. Do czerwca 2005 roku opracowano dokumentację techniczną, a w sierpniu 2005 r. wydano pozwolenie na budowę. Przetarg na wykonanie prac wygrało w listopadzie 2005 roku Płockie Przedsiębiorstwo Robót Mostowych S.A. w Płocku.

Przebudowę wiaduktu zrealizowano w okresie styczeń - listopad 2006 roku. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł 14,5 mln zotych. W poniedziałek, 20 marca 2006 roku, przystąpiono do stawiania kładki, która połączyła Al. Grunwaldzką z peronem stacji Zaspa. Po jej ustawieniu wiadukt został zamknięty także dla pieszych.

Całkowicie wyremontowano wiadukt wraz z całą ulicą Braci Lewoniewskich (500 m), która uzyskała nowe oświetlenie i nową nawierzchnię. Wzdłuż ulicy wymieniono chodnik i wydzielono ścieżkę rowerową. Odnowiono też schody wiodące w kierunku Zaspy i na peron SKM. Wiadukt uzyskał własną iluminację, która pozwoli po zmierzchu docenić piękno tego prawie stuletniego mostu.

Technologia przebudowy zakładała podniesienie wiaduktu na wysokość 2m i całkowitą wymianę jezdni oraz wymianę łożysk opartych na ceglanych przyczółkach. Po zamontowaniu nowego pomostu i scaleniu jej z kratownicą, konstrukcję wiaduktu opuszczono na łożyska. Całość nowej konstrukcji stalowej została zabezpieczona antykorozyjnie poprzez ocynkowanie i malowanie. Ceglane przyczółki zostały pieczołowicie odremontowane, przy zachowaniu ich zabytkowego wyglądu. Pomiary próbnego obciążenia wiaduktu przeprowadzone przez Politechnikę Gdańską potwierdziły projektowaną nośność wiaduktu 40 ton.

(t)