Nie uciekam przed problemami. Nie idÄ™ na Å‚atwiznÄ™. Nie mam ochoty na wielkÄ… kasÄ™ w krótkim czasie. Nic z tych rzeczy.

Mam dość poniżania ludzi wyksztaÅ‚conych. Utrudniania życia mÅ‚odym na każydm kroku. SÅ‚abo mi siÄ™ robi, gdy widzÄ™, jaki kredyt musiaÅ‚abym wziąć, żeby mieć gdzie mieszkać i ile lat zajęłoby mi jego spÅ‚acanie. SÅ‚abo mi, gdy widzÄ™ grafik pracy, którÄ… teoretycznie mogÅ‚abym wykonywać. Od 8.00 do 17.00 za biurkiem, przed komputerem plus ponad godzina dojazdu w jednÄ… stronÄ™ (w obrÄ™bie jednego miasta - cóż, nie każdego stać na autko u progu "kariery" i musi siÄ™ zadowolić komunikacjÄ… miejskÄ…).  Tak wiÄ™c codziennie pobudka o 6.00, wyjÅ›cie o 7.00, powrót po 18.00... a o 22.00 do Å‚óżeczka, aby nastÄ™pnego dnia być przytomnÄ…. A wszystko po to, by prawie caÅ‚e uciuÅ‚ane pieniążki wpakować w mieszkanie, czyli miejsce, gdzie mogÅ‚abym przebywać przez te kilka godzin, gdy nie pracujÄ™.

Do tej pory nie wyjechaÅ‚am za granicÄ™. Nie miaÅ‚am takich planów. ZresztÄ…, najpierw studia. Ale studia powoli siÄ™ koÅ„czÄ…, a ja nie widzÄ™ tu miejsca dla siebie. Wiem jednak, że mieszkanie w Polsce (choć być może komfortowe), praca w Polsce (nawet umysÅ‚owa), życie w Polsce ( blisko rodziny)... nie dadzÄ… mi satysfakcji.
Nie mam zamiaru przez trzydzieÅ›ci lat pracować jako pokojówka lub kelnerka, choć za granicÄ… zarobki na takim "stanowisku" wystarczyÅ‚yby mi zupeÅ‚nie na życie na przyzwoitym poziomie, a do tego stać by mnie byÅ‚o na speÅ‚nienie niejednego marzenia. Ale też nie mam zamiaru nadstawiać mojej Å›licznej pupy do kolejnych kopniaków, byleby tylko zostać na Å‚onie ojczyzny i stanowić skrawek piÄ™cioprocentowej inteligencji krajowej (tyle jej chyba zostaÅ‚o po masowej emigracji w latach ostatnich). Choćbym nie wiem jak chciaÅ‚a i siÄ™ staraÅ‚a - wizja szczęśliwego, godnego życia w Polsce i pracy dajÄ…cej satysfakcjÄ™ nie wróci do mojej gÅ‚owy. Tu nikt nikomu nie uÅ‚atwia. WrÄ™cz przeciwnie.

Źycie każdy ma jedno, a przynajmniej wiÄ™kszość tak uważa. Nie chcÄ™ marnować go robiÄ…c z siebie przykÅ‚ad pozytywistycznej siÅ‚aczki. Nie, nie jestem altruistkÄ…, jestem egoistkÄ…. WrednÄ…, paskudnÄ…, myÅ›lÄ…cÄ… tylko o sobie... a także o swoich dzieciach, które chciaÅ‚abym mieć i być w stanie utrzymać, nie skazujÄ…c ich przy tym na dwaunastogodzinne odsiadywanie w przedszkolu i chorobÄ™ sierocÄ….