czyli co Muniek Staszczyk wie o kobietach

pPP: Temat przewodni pPP stanowią kobiety. Czego nauczyłeś się do tej pory na ich temat?

Muniek Staszczyk: To jest temat, którego nie da się streścić w żadnej kolorowej gazecie. To są poważne sprawy - mam za sobą 20 lat małżeństwa, wzloty, upadki, róże kryzysy. Nie potrafiłbym sfotografować się z żoną dla jakiegoś brukowca i opowiadać jak bardzo ją kocham - to nie jest takie proste. Generalnie wspólne życie dwojga ludzi nie jest łatwe, ale warto to pielęgnować. Były czasy, kiedy mniej dawałem z siebie, a więcej brałem. Teraz jednak wydaje mi się, że staram się to trochę nadrobić, generalnie nauczyłem się też dawać. Po 20 latach małżeństwa to jest inny etap miłości, nie łączy nas głównie seks (jak to bywa na początku związku). Nie chodzi też o to, że łączą nas już tylko dzieci. Nie wyobrażam sobie życia bez mojej żony. Jest mi bliską osobą - mamy podobne poczucie humoru, podobny gust, podobne filmy oglądamy, podobne książki czytamy. Bardzo ją kocham, ale ja nie jestem łatwy. Prowadzę życie marynarza i zdarzały mi się różne rzeczy. Zresztą nie będę się tutaj spowiadał.

pPP: A jak się czujesz mogąc być dla młodych ludzi mentorem, postacią wartą tego, żeby ją choć trochę naśladować?

M.S.: Jestem za tym, żeby ludzie mieli otwarte głowy i mam nadzieję, że chociaż część fanów T. Love ma te otwarte głowy trochę dzięki nam. Nie twierdzę, że robię coś wielkiego, ale zdaję sobie sprawę, że jestem dla niektórych ludzi istotną osobą. I to jest dla mnie wielki komplement, dzięki temu czuję, że moje życie nie idzie na marne.
Nie czuję się mądrzejszy od ciebie, może życiowo mam więcej doświadczenia, ale nie chcę się wymądrzać. Każdy ma prawo do błędów, wydaje mi się, że ważne jest, żeby w jakiś sposób spróbować znaleźć swoją ścieżkę. Nie musisz być doskonały w każdej dziedzinie. Ważne, żebyś był szczęśliwy.

pPP: A czy chcesz przekazać innym coś o Bogu?

M.S.: Miałem w swoim życiu różne odejścia i przyjścia. Jako człowiek grający na scenie otarłem się o wszystko, co możliwe, cały "sex drugs & rock'n'roll", ale nigdy nie byłem ateistą. Może dlatego, że pochodzę z Częstochowy. Dla mnie Bóg jest namacalny, czułem Jego obecność w sytuacjach najgorszego upodlenia, największego syfu, upadku, największego doła. I kiedy masz tego doła i pójdziesz pod krzyż, i powiesz tak po prostu, naturalnie o tym, co cię boli, to zobaczysz, że Jezus Chrystus istnieje. Daleko mi od mówienia, że jestem nawrócony i idealny, bo jestem, słabym człowiekiem i się potykam, robię błędy; i nigdy nie będę idealny, do śmierci będę się potykał, bo na tym to życie polega.
 
pPP: Dziękujemy za rozmowę.

O życiu, kobietach i Bogu rozmawiali:
Olga Szarek - Mika oraz Marek Witkowski