Zmarł Eric Rohmer , jeden z najwybitniejszych twórców kina francuskiego, współtwórca francuskiej Nowej Fali i laureat nagród festiwali w Berlinie, Wenecji oraz Cannes, a także nominacji do Oscara. 89-letni artysta zmarł dziś rano w Paryżu.

Eric Rohmer należy do najwybitniejszych twórców kina francuskiego i kina współczesnego w ogóle. W ciągu ponad 40 lat jego kariery artystycznej kręcone przez niego filmy zdobyły liczne nagrody na najważniejszych festiwalach filmowych. Znajdują się wśród nich: 1967 - Srebrny Niedźwiedź na MFF w Berlinie za film "Kolekcjonerka"  (na tym samym festiwalu film ten został również uhonorowany nagrodą jury młodzieżowego); 1970 - National Society of Film Critics Award oraz New York Film Critics Circle Award za "Moją noc u Maud" (w obu przypadkach w kategorii: Najlepszy Scenariusz); 1971 - nominacja do Oscara (również w kategorii scenariuszowej) za film "Moja noc u Maud" ; Złota Muszla na MFF w San Sebastian za "Kolano Klary" ; 1976 - Grand Prix na MFF w Cannes za "Markiza O" , (ex aequo z "Nakarmić kruki" Carlosa Saury); 1983 - Nagroda FIPRESCI i OCIC na MFF w Berlinie za "Paulinę na plaży" ; 1985 - nominacja do Cezara w kategorii: Najlepszy Reżyser za film "Noce przy pełni księżyca" ; 1986 - Złoty Lew i nagroda FIPRESCI na MFF w Wenecji za "Zielony promień" ; 1992 - Nagroda FIPRESCI i Jury Ekumenicznego na MFF w Berlinie za "Opowieść zimową" ; 1998 - nagroda jury za scenariusz oryginalny na MFF w Wenecji za ""Jesienną opowieść"  oraz nagroda National Society of Film Critics w kategorii: Najlepszy Film Nieanglojęzyczny; 2001 - nominacja Europejskiej Akademii Filmowej w kategorii Najlepszy Reżyser za film "Angielka i książę"

Ostatnim filmem nakręconym przez francuskiego reżysera jest "Miłość Astrei i Celadona" , którego światowa premiera odbyła się na MFF w Wenecji w 2007 roku. Po tym wydarzeniu Rohmer udał się na emeryturę.

Eric Romer naprawdę nazywał się Jean-Marie Maurice Scherer, ale karierę rozpoczął jako Gilbert Cordier - pod tym pseudonimem napisał powieść podczas okupacji. W latach 50., używając pseudonimu Eric Rohmeroku, zaczął pracować jako krytyk filmowy. Opublikował liczne teksty poświęcone między innymi filmom Roberta Rosselliniego, Howarda Hawksa, Jeana Renoira, Kenji Mozoguchiego w następujących pismach specjalistycznych: "Les Temps modernes", "La Gazette du cinéma", "La Revue du cinéma", "Arts" etc. W 1956 roku wraz z grupą młodych miłośników kina i filmowców założył pismo "Cahiers du Cinéma" (do grupy założycieli należeli obok Rohmera: Francois Truffaut , Jean-Luc Godard , Jacques Rivette  i Claude Chabrol ).

W latach 1957-63 Eric Rohmer był redaktorem naczelnym tego czasopisma. W 1957 roku wspólnie z Claudem Chabrolem opublikował eseistyczną monografię poświęconą Alfredowi Hitchcockowi . Swoją dysertację doktorską poświęcił aspektom twórczości Friedricha Wilhelma Murnaua : L'Organisation de l'espace dans le "Faust" de Murnau. Od początku lat 50. realizował filmy krótkometrażowe. Film fabularny zrealizował dopiero w 1960 roku, był to "Pod znakiem lwa" ("Signe du Lion"), choć już w 1952 roku przystąpił do realizacji pierwszej fabuły - niestety nie ukończył filmu. Paradoksalnie więc, mimo że najstarszy w grupie reżyserów Nowej Fali, skupionej wokół Cahiers du Cinéma, zadebiutował jako ostatni.

źródło stopklatka.pl