Polecamy

Rozmowa z Florianem Wojciechowskim,

przewodniczącym Rady Nadzorczej LWSM Morena

- W marcu kończy się kadencja tej rady. Przez cztery lata dokonała wielu przedsięwzięć, z różnym skutkiem, różnie ocenianych. Co zaliczyć można do najważniejszych?

- Na pewno wprowadzenie w spółdzielni zupełnie innych zasad współżycia, standardów obsługi członków przez administrację, postawienie na kompetencję i inną mentalność. Zmiana struktury organizacyjnej, zarządu i to nie tylko pod względem osobowym, ale i ilościowym z trzech osób do dwóch, zupełnie inne osobowości...

- Lepszy zarząd czy gorszy?

- Nie zmienialibyśmy na gorszy. Do tego na plus tej rady trzeba zaliczyć rozruszenie procesu termomodernizacji wraz ze zmianą zasad.

- To prawda, niemniej szkoda, że nie udało się tej radzie z taką energią rozkręcić dociepleń cztery lata temu.

- Szkoda, fakt. Aczkolwiek robiono przymiarki pod tym kątem po pierwszym półroczu działania tej rady. Ale jak pan wie, bo to jest na osiedlu widoczne, poszło z kopyta. Wiele regulaminów musieliśmy tez opracować. Były one niestety słabą stroną władz tej spółdzielni.

- Te dotyczące kwestii rozliczeń mediów wydają się być bardziej niż dotąd sprawiedliwe...

- Na pewno bardziej przejrzyste. Ale słusznie pan dostrzegł, że coraz mniej już jest w tej sprawie skarg.

- Sporo było w tej radzie rozmaitych burz, a mimo to udało się przetrwać do końca kadencji... Ciężko było kierować radą?

- Na początku kierowała nią pani Lidia Reszczyńska, po niej ja przejąłem kierowanie. Wie pan, ludzie są różni, każdy ma inną filozofię, inne spojrzenie, nie zawsze od razu udawało się nam porozumiewać. Boli mnie, że wiele czasu traciło się na utarczki i niepotrzebne dyskusje. Zresztą to wszystko było powodem mojego wniosku, przyjętego przez radę, o skrócenie nam kadencji. Potem, z różnych powodów, wycofanego.

- Ludzi często interesowało, która rada więcej „przejadła”, ta kierowana przez Bogdana Kędziora, czy Floriana Wojciechowskiego?

- Przejadła to bardzo niesprawiedliwe określenie. Rada pana Kędziora funkcjonowała tylko przez rok, więc trudno mi się odnieść. Dzięki mojej inicjatywie zmniejszona została liczba komisji. Naciskałem na to pod kątem przyszłościowym, gdy rada będzie liczyć 13 osób.

- Ale wróćmy do pieniędzy...

- Od dwóch i pół roku każdy członek rady otrzymuje dietę miesięczną w wysokości 273 zł netto, bez względu na liczbę udziału w posiedzeniach. Czy potrzeba do tego komentarza?

- Nie, ale sądzi pan, że ta informacja zadziała motywacyjnie w najbliższych wyborach do rady?

- Zapewne ludzie którzy chcieliby poświęcić dużo czasu, a nie są społecznikami jak ja, to wątpię. Praktycznie jestem codziennie w spółdzielni.

- To nie za często? Uczestniczy pan w posiedzeniach zarządu, patrzy cały czas na ręce. Zastanawiam się, czy tym samym w jakiś sposób nie zniewala pan zarządu?

- Przynajmniej wiem o wszystkim i jak zareagować na różne rzeczy. O, na przykład, gdybym nie brał udziału w posiedzeniu zarządu, to rada o wypowiedzeniach stawek za użytkowanie wieczyste zapewne dowiedziałaby się, na kolejnym swoim spotkaniu. A tak ja o tym wiem i wspólnie możemy szybko zadziałać.

- Ktoś, kto chciałby kandydować do rady, powinien zapomnieć o napełnianiu portfela?

- Oczywiście, tak to zostało ustalone. Może nazbyt drastycznie.

- A to nie pana zasługa?

- To było również spowodowane zapisami ustawy, że rada nadzorcza powinna działać społecznie. Niektórzy członkowie, nie wybrani na ta kadencję, zgłosili takie wnioski, żeby nam obciąć diety. I tak się stało.

- Czego panu najbardziej brakowało przez ten czas? Ma pan jakiś niedosyt?

- Chciałem dużo, ale podejmowane przez radę inicjatywy i tak były spore.

- A ja myślałem, że powie pan inaczej, że mam pan niedosyt, bo na początku zaplanował, że jak się skończy pana kadencja, to cała Morena zostanie docieplona...

- Jestem realistą. Niestety. To, co może jest moim niedostatkiem, to brak rozwoju budownictwa mieszkaniowego przez naszą spółdzielnię, gdy grunty pozostają nie zagospodarowane ,a trzeba płacić podatki i ogromne pieniądze za wieczyste użytkowanie gruntów. Grunty przy siedzibie spółdzielni aż się proszą o zagospodarowanie.

- A sam gmach zarządu spółdzielni w XXI wieku nie przytłacza?

- Pewnie tak, ale nie jest priorytetem.

- Grunty są, chęci też, to czego brakuje?

- Musi być zgoda najwyższego organu spółdzielni, pieniądze i chęć.

- Prasa bardzo przeszkadzała radzie?

- Może z początku, ale wtedy wszystko musiało się dotrzeć.

- Rada w marcu przestanie pracować?

- Jeśli nowa nie zostanie wybrana, na pewno nie.

- A nowa w marcu ma szansę na wybranie?

- Raczej tak, jest to możliwe. Wkrótce będą opinie prawne i będzie wiadomo, czy w obecnej sytuacji prawnej, gdy jeszcze nie ma zarejestrowanych przez sąd zmian statutu, zwołane będzie walne, czy zebranie przedstawicieli.

- Widzi pan aktywistów w tej radzie, którzy zasługują na ponowny wybór?

- Na pewno są w tej radzie takie osoby.

- Skoro pieniądz to żaden, prasa jeszcze dokłada po głowie, ludzie złośliwe wygłaszają opinie, to co cieszy?

- To, że ma się wpływ na sprawne funkcjonowanie spółdzielni i jej rozwój. Rada nie tylko kontroluje zarząd, ale kreuje działalność spółdzielni, taki jest nowy wymóg czasu. By pomagać, nie przeszkadzać.

- Gdyby ktoś z sali pana zgłosił, to zgodzi się pan ponownie kandydować?

- Tak, nie będę mówić, że nie chciałbym. Lubię robić to, co robię i na pewno daję tej spółdzielni z siebie bardzo wiele swojego czasu.

- Dziękuję za rozmowę.