W artykule pt. „Podmywanie snu”, który ukazał się w numerze styczniowym, czytamy o procesach toczących się w sprawie myjni samochodowej na rogu ulic Anyżowej i Nowowiczlińskiej. Wyjaśniam, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie rozpatrywana skarga kasacyjna p. Fedosiuka na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który utrzymuje w mocy decyzję prezydenta Gdyni na pozwolenie na budowę myjni. Należy zaznaczyć, że w tej sprawie wszczęto nawet postępowanie administracyjne przez wojewodę pomorskiego, na wniosek Prokuratury Okręgowej w Gdańsku (dziwnym zbiegiem okoliczności jest fakt, iż p. Fedosiuk piastował całkiem niedawno funkcję prokuratora okręgowego w Gdańsku). Jak dotąd żadna z zaangażowanych instytucji nie dopatrzyła się jakichkolwiek nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym dotyczącym tej inwestycji.

Należy wspomnieć również, że w sprostowywanym artykule p. Fedosiuk pominął milczeniem drugą przegraną sprawę w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, do której doprowadził próbując unieważnić warunki zabudowy przedmiotowej myjni. Oczywiście proces cywilny w Sądzie Gdyńskim został wytoczony również przez p. Fedosiuka (najczęściej występuje p. Danuta Fedosiuk, a p. Józef Fedosiuk jest jej pełnomocnikiem), a w pozwie odnajdujemy np. takie zarzuty: „samowolne prowadzenie myjni”.

Dodatkowo wyjaśniam, iż przedmiotową działkę nabyłem w 2005 r. w drodze drugiego przetargu UM w Gdyni, gdyż z powodu braku chętnych pierwszy przetarg nie doszedł do skutku, a w drugim byłem jedynym oferentem (grunt był wyjątkowo nieatrakcyjny, nie nadawał się na zabudowę mieszkaniową, bo położony u schyłku dwóch ruchliwych ulic tuż przy obwodnicy i dodatkowo zalesiony starymi dębami). Proces ubiegania się o warunki zabudowy trwał cztery lata i jak widać przeszedł przez wszystkie możliwe instytucje z Prokuraturą Okręgową włącznie. W trakcie trwającego w nieskończoność procesu administracyjnego odwiedziłem najbliższych sąsiadów p. Maj i Fedosiuk i zapytałem, jak zapewnić im prywatność przez np. uwzględnienie w projekcie ekranów dźwiękochłonnych. Usłyszałem pogardliwe uwagi pod moim adresem, a p. Fedosiuk, dał mi do zrozumienia, że niczego tu nie wybuduję i powołał się na długi staż i swe świetne umiejętności prawnicze.

Wracając do sedna sprawy artykułu, czyli do hałasu i godzin otwarcia. Pracownicy myjni pracują od godz. 8 do 22, natomiast technologia działania myjni wyklucza możliwość wyłączenia urządzeń, które muszą pracować w ruchu ciągłym. Pomiary głośności wykazały, że głośność tła jest przekroczona o ponad 5 decybeli przez samą obwodnicę, bez pracującej myjni. W związku z tym udział myjni jest trudny do oszacowania. Mimo to w listopadzie 2009 r. zleciłem firmie POROLET wykonanie żaluzji zamykanych automatycznie, aby całkowicie zlikwidować wpływ myjni na pobliskie nieruchomości. Pierwsza żaluzja pojawiła się z końcem stycznia i obecnie można ją testować na stanowisku. Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że żadna instytucja nie nakazała mi takich rozwiązań i jest to tylko moja inicjatywa. Podjąłem się realizacji tych kosztownych rozwiązań, gdyż moim celem było zawsze ułatwianie życia mieszkańcom i robienie czegoś pożytecznego. Tylko w taki sposób możemy próbować poprawić otaczającą nas rzeczywistość i doganiać kraje bardziej rozwinięte.

Co natomiast buduje zacietrzewienie jednego człowieka, który dla pokazania swej wyższości działa na szkodę całej społeczności? Jak długo mamy być zaściankiem Europy, w którym ciągle góruje Kargulowo-Pawlakowe myślenie „sąd sądem, ale sprawiedliwość musi być po naszej stronie”?